“Sinds mijn zestiende houd ik een lijstje bij met evenementen waarop ik ooit wilde draaien. Toen achter elk item een vinkje stond, wist ik: het is goed geweest.”

2014 was het jaar waarin zijn leven op z’n kop werd gezet. In navolging van Charlotte De Witte won de 20-jarige Antwerpenaar Laurent Moussiaux de DJ Contest van Studio Brussel. Als DJ Ravenous opende hij vervolgens met opzwepende deep house- en technobeats het muziekfestival Tomorrowland.

Bij Lee Cooper waren we onder de indruk van zoveel talent, energie en gedrevenheid. Via onze campagne ‘The Makers’ wilden we beloftevolle makers zoals Laurent in de spotlight zetten en hen een duwtje in de rug geven. Creatievelingen die trouw blijven aan zichzelf en hun dromen waarmaken? Daar voelen we ons mee verbonden. Zo gebeurde het dat de eerste single van DJ Ravenous in 2015 de soundtrack werd van onze Lee Cooper tv-commercial. Vandaag – ruim tien jaar later – zijn we ravenous naar waar Laurent staat en hoe hij terugblikt op die wilde periode...

DJ COOPER

“Alles waarvan ik als zestienjarige jongen droomde, heb ik als twintiger waargemaakt. Dat is echt crazy. De jaren na de DJ Contest van StuBru waren één grote rollercoaster. Na die set op Tomorrowland stroomden de aanvragen binnen. En ook de campagne van Lee Cooper gaf mijn carrière een flinke boost.

Tien jaar geleden waren social media nog niet zo belangrijk voor een artiest als nu. We keken met z’n allen ook nog lineair televisie. Dat je muziek tijdens het reclameblok primetime op tv werd gedraaid, was voor een beginnende muzikant zoals ik van onschatbare waarde. Dat had een enorme impact.

Mijn beste vrienden noemen me vandaag nog steeds ‘Cooper’, omwille van die commercial (lacht). In die tijd konden mensen ook een home party winnen, met mij achter de draaitafel. Die gasten uit Duffel die toen hebben gewonnen, kom ik nog steeds op mijn optredens tegen. Lee Cooper heeft echt meegebouwd aan mijn community. Dat is heel cool.

Er kwam in die periode zoveel op mij af dat ik voelde dat ik het ijzer moest smeden terwijl het heet was. Vier jaar lang maakte ik van mijn hobby mijn job en werkte ik fulltime als DJ. Het voelde alsof de wereld aan mijn voeten lag. Soms had ik vijf boekingen op één weekend. Ik leefde vooral ’s nachts. Ik leefde op adrenaline. En ik maakte de meest waanzinnige dingen mee. Dankzij mijn DJ-carrière heb ik veel van de wereld gezien: van Spanje tot Zuid-Afrika. Mijn naam prijkte op affiches van festivals als Laundry Day, Tomorrowland, Extrema Outdoor, Werchter en Pukkelpop. Er was zelfs een jaar waarin ik maar liefst vijf keer op Tomorrowland geprogrammeerd stond. En ik speelde ooit een set op een Tomorrowland partyflight van Lissabon naar Brussel, tien kilometer boven de grond, met een dansende menigte in het gangpad. Onvergetelijk.”

LIEFDE VOOR MUZIEK

“De dancewereld zit vol verleidingen, dat klopt. Ik heb gezien hoe sommige DJ’s – verblind door fame en glamour - zich te buiten gingen aan drank en drugs en de pedalen volledig kwijtraakten. Zo’n levensstijl houd je niet vol als je carrière wil maken. Vergis je niet: de grootste DJ’s zijn vaak erg saaie mensen (lacht). Als je op hoog niveau wil meedraaien, leef je beter gezond en slaap je voldoende. Ik werd gelukkig omringd door collega’s die er net zo over dachten. We hielpen elkaar om met beide voeten op de grond te blijven.

Hoe gezond je ook probeert te leven, het blijft een job met een houdbaarheidsdatum. Niet alleen door het slopende werkritme, maar ook omdat je met de jaren meer nood krijgt aan zekerheid en stabiliteit. Een woning kopen, vaste kosten afbetalen ... Ik heb ondertussen ook een zoontje van twee jaar. Mijn weekends spelen zich nu vooral overdag af, en een fris hoofd is meer dan ooit welkom.

Het was ook nooit mijn ambitie om als vijftiger nog steeds op het podium van pakweg de Park Party in Boechout te staan. Ik wilde niet dat mijn passie bandwerk zou worden. Dan liever stoppen op een hoogtepunt en de fakkel doorgeven aan een nieuwe generatie.

Sinds mijn zestiende houd ik een lijstje bij met evenementen waarop ik ooit wilde draaien. Toen achter elk item een vinkje stond, wist ik: het is goed geweest. Ik heb met volle teugen genoten van die zotte periode, er àlles uitgehaald, maar het was tijd voor een nieuwe fase.

Vandaag ben ik nog steeds DJ, al is het niet langer mijn hoofdberoep. Van maandag tot vrijdag werk ik in een salesfunctie bij Google. Op grote festivals treed ik af en toe nog op als DJ Ravenous, of met Superstyling, een side project met één van mijn beste vrienden, dat focust op echte dance- en houseklassiekers. Daarnaast draai ik vooral op private events zoals huwelijks- en bedrijfsfeesten. Als DJ Ravenous is mijn housemuziek behoorlijk artistiek en undergroud. Met DJ Ravenous zit ik nogal vast in een hokje. En dus geniet ik er dubbel zo hard van om mensen op feestjes volledig te zien losgaan op R&B en disco-oldies. Ik heb vandaag veel meer vrijheid achter mijn draaitafel, en dat zorgt ervoor dat de liefde voor muziek groot blijft.  

“Tijd is een bondgenoot. Levenswijsheid is een geschenk voor een zanger. Je stem onlosmakelijk verbonden met het leven dat je hebt geleid. De stem is een weerspiegeling van wat je vanbinnen meedraagt: de vreugde, maar ook de trauma’s.”

In 2014 werd ook Julie Prayez een van de gezichten én stemmen van onze Lee Cooper campagne ‘The Makers’. De jonge en ietwat atypische operazangeres/actrice poseerde voor onze lens in haar favoriete denim outfits en trad op in de Brusselse Botanique tijdens het grote Lee Cooper-concert. Toen nog een thuismatch voor Julie, die het bruisende Brussel ondertussen inruilde voor het groene platteland van Corroy-le-Château in Wallonië, alwaar ze woont met man en dochter. Tien jaar later vragen we ons af of Julie – ondertussen bijna veertig jaar - nog steeds zingend door het leven gaat...

“Ik ben nooit gestopt met spelen en zingen. Al ziet mijn leven er vandaag anders uit dan tien jaar geleden. Toen stond ik nog aan het begin van mijn carrière, ik moest me nog volop ontplooien als artiest. Dat maakte me onzeker en rusteloos. Ouder worden én vooral mama worden heeft me positief veranderd. Ik heb geleerd om tijd niet als een vijand te zien. Integendeel, tijd is een bondgenoot. Levenswijsheid is een geschenk voor een acteur of zanger. Zo is je stem onlosmakelijk verbonden met het leven dat je hebt geleid. De stem is een weerspiegeling van wat je vanbinnen meedraagt: de vreugde, maar ook de trauma’s. Elke dag werk ik aan het helen van mijn wonden, om weer een diepere, rustigere verbinding met mijn lichaam te vinden. Het wonderlijke is dat ik voel hoe mijn stem groeit, zich bevrijdt en dag na dag sterker, gegrond en stabieler wordt. Ouder worden voelt voor mij dus niet als een verlies, maar als verdieping.

Ik heb vandaag meer veerkracht. Het leven heeft me geleerd om dromen en doelen nooit op te geven. Zelfs wanneer je door moeilijke periodes gaat, is het belangrijk om je eigen pad te blijven volgen. Daarbij helpt het om je te omringen met mensen die het beste met je voor hebben en om jezelf niet te vergelijken met anderen of jezelf te verliezen in wat anderen doen, maar net je eigen ritme te vinden. Be yourself, inderdaad. Ik blijf een Lee Cooper girl.”

“De campagne van Lee Cooper bood jonge artiesten indertijd zichtbaarheid en steun en heeft indirect deuren geopend. De campagne liet mij vooral toe om mijn veelzijdigheid te tonen en mijn artistieke identiteit te versterken. De samenwerking met Lee Cooper kwam op een sleutelmoment waarop ik ervan droomde om mijn klassieke stem te combineren met meer elektronische klanken. Dat ruggensteuntje van Lee Cooper heeft me het vertrouwen gegeven om dat pad verder te exploreren. Ik heb risico’s durven nemen en ik heb me kunnen ontplooien in heel uiteenlopende genres. Daardoor is mijn zelfvertrouwen gegroeid en heb ik de rol van ‘Maker’ volop kunnen opnemen in plaats van enkel uitvoerder te zijn.

Vandaag geef ik klassieke zangles in de academie en aan het Conservatorium (IMEP), zing ik als operazangeres in verschillende stukken, regisseer ik voorstellingen en acteer ik in film- en televisieproducties.

Het absolute hoogtepunt van de afgelopen tien jaar? Dat ik de kans kreeg om de muzikale wereld te verkennen, op mijn eigen ritme. Maar evengoed het regisseren van voorstellingen, mijn vocale verdieping in Parijs en het uitoefenen en interpreteren van zeer verschillende rollen. Als docente maakt het me dan weer gelukkig om mijn leerlingen op hun pad te mogen begeleiden. Iemand helpen zijn stem te vinden, is vaak iemand helpen opnieuw verbinding te maken met zichzelf. Dat is een heel waardevol doel. Maar het allerbelangrijkste hoogtepunt? Mama worden en een gezond evenwicht vinden tussen passie en moederschap. Dat ik dat mag en kan, daar ben ik heel dankbaar voor.

Vandaag betekent ‘Maker’ zijn voor mij de volledige regie nemen over je eigen parcours: creëren, experimenteren, evolueren en trouw blijven aan je visie, zonder te wachten op erkenning van buitenaf. Tien jaar later gaat het ook over het omarmen van verschillende wegen en transformaties, en blijven bouwen vanuit nieuwsgierigheid, vrijheid en oprechtheid.”